شهرستان فلاورجان یکی از شهرستانهای تاریخی استان اصفهان می باشد که وسعت کل آن ۳۱۹ کیلومتر مربع است.از شمال به شهرستان خمینی شهر و از جنوب به شهرستان مبارکه و از غرب به شهرستان نجف آباد و از شرق به شهرستان اصفهان محدود می گردد.در حوالی فلاورجان فعلی قریه ای به نام برزان بوده که از طریق مادی کوپان مشروب می شده بعدها به واسطه پلی که بر روی رودخانه زده شده آن را پل ورگان و بعدها پل ورجان و نهایتا به فلاورجان تغییر نام یافته است.جمعیت آن بالغ بر۲۴۰ هزار نفر است وجود صنایع متعدد قرار گرفتن در حاشیه زاینده رود دیرینه تاریخی و محصولات کشاورزی مرغوب از جمله برنج و گندم و صیفی جات این شهرستان را از جایگاه ویژه ای برخوردار نموده است.این شهرستان دارای ۷ شهر به نامهای فلاورجان و قهدریجان و کلیشاد و سودرجان و پیربکران و بهاران و ایمانشهر و شهر ابریشم و ۶۰ روستا می باشد که با توجه به آثار تاریخی موجود در این شهرها دارای قدمت فرهنگی دیرینه می باشد.از آثار تاریخی این شهرستان می توان پل قدیم فلاورجان و مسجد جامع و پل بابا محمود و برج کبوتر و مسجد بابا محمود و مسجد اشترجان و بقعه پیربکران و مقبره امامزاده گان سیدمحمد و زیدبن حسن را نام برد.

احداث مسجد جامع اشترجان فلاورجان مقارن با منارجنبان

مسجد جامع اشترجان با پیشینه بیش از 700 سال یکی از قدیمی ترین بناهای تاریخی شهرستان فلاورجان مقارن با احداث بنای منارجنبان اصفهان احداث شده است .

این مسجد در روستایی به همین نام در شهر "ایمانشهر" از توابع شهرستان فلاورجان در سال 716 هجری قمری و در زمان سلطنت سلطان"محمد بن خدا بنده" (اولجایتو) بدست "محمد بن محمود بن اشتر جانی" (ملک الوزرا) بنا شد.
تاریخ ساخت این مسجد با مساحت تقریبی یکهزار و 500 متر مربع، مقارن با احداث بنای "منار جنبان" اصفهان است که با شیوه بسیار نفیس و ارزنده بنا شده است و از شاخصه های قابل تامل میراث فرهنگی کشور به شمار می رود. دو درب ورودی یکی در شمال و دیگری در جنوب شرقی برای رفتن به داخل مسجد قرار گرفته است. سر در شمالی مسجد به ارتفاع 13 متر دو مناره آجری دارد که با کاشی های فیروزه ای به خط کوفی تزیین شده و دارای مقرنس های کاشیکاری است. عملکرد این مناره ها همانند بنای منارجنبان بوده است که با حرکت دادن یکی ازآنها، مناره دیگر نیز به حرکت در می آمد ولی هم اکنون به دلیل تخریب مناره ها این ویژگی نیز به شکل محسوسی از بین رفته است. ورودی جنوب شرقی مسجد با سر در گچی به ارتفاع هفت متر ساخته شده است.
گچبری های گل و بوته ای آن نیز با تر کیب رنگهای سفید،قرمز،آبی،سبز،زرد و خاکستری به صورت بسیار زیبایی نمایان است. نمای دیوارهای داخلی بنا از خشت خام است و رج کشی های آجری گنبد مسجد به سبک سنگ ریزه ای همانند گردنبندی به دور آن تزیین شده است. سنگابی از سنگ پارسی به خط نستعلیق در یکی از زوایای داخلی گنبد به چشم می خورد و در اطراف گنبد نیز کتیبه ای به خط کوفی قرار گرفته است. نام "احمد بن بنا" و "حاجی محمد کاشی تراش" به عنوان دو تن از سازندگان گنبد با خط ثلث در سردر ورودی ثبت شده است. همچنین شبستانی با محراب قدیمی در این مسجدساخته شده و در آن 9 طاق با دیواره های بسیار زیبا بنا و روی دیواره ها نیز مکان هایی برای چراغ های پی سوز در نظر گرفته شده است.
یکی از مهمترین علل ماندگاری این بنای تاریخی با گذشت بیش از هفت قرن وجود سیم های فلزی است که در لابه لای دیوارها به طرز بسیار فنی و ماهرانه ای دور تا دور مسجد تعبیه شده است. با این وجود این اثر تاریخی بدلیل کوتاهی در حفظ و نگهداری دستخوش تغییرات وخرابی های فراوانی شده و بارش بارانهای اسیدی که به عنوان یکی از عوامل مخرب طبیعی ،کلیه بناهای تاریخی را مورد تهدید قرار می دهد به نمای بیرونی مسجد آسیب رسانده است. عضو شورای شهر ایمانشهر روز شنبه درباره علل تخریب این بنا،به خبرنگار ایرنا گفت: طی سالهای متمادی بر اثر بادهای مخرب و باران های اسیدی که از آلودگی کارخانجات اطراف ناشی می شود ،نوشته ها و برخی از مقرنس های آن از بین رفته و دو سوم مناره ها نیز تخریب شده است.
"اکبر صالحی"، ضمن ضروری دانستن مشارکت مسئولین ذیربط در جهت بازسازی و مرمت این مکان تاریخی ابراز امیدواری کرد که مسجد جامع اشترجان همچنان که با گذشت سالیان متمادی پابر جا مانده است بتواند شان و شوکت و عظمت تاریخی خود را نه تنها به ایران بلکه به کشور های اسلامی وجهانیان عرضه کند.
همچنین مسولان، اعتبارات در نظر گرفته شده در خصوص این امر را از سوی مبادی ذیربط ناکافی می دانند. امید است با تخصیص اعتبار قابل توجه بتوان نسبت به تکمیل مناره ها،تعمیرات گنبد،روشنایی داخل بنا،احداث وضو خانه،ترمیم نمای بیرونی و نصب کاشی های جدید اقدام نمود.
مسجد جامع اشترجان با قدمت بیش از 700 سال به عنوان قدیمی ترین مسجد شهرستان فلاورجان به شماره (263-12/12/1315) در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. شهرستان فلاورجان فاقد نمایندگی یا اداره میراث فرهنگی است وبا 240 هزار نفر جمعیت در 10 کیلومتری غرب اصفهان قرار دارد.